1. Concept
Een uitwendige zeskantbout is een metalen accessoire, ook wel bekend als een uitwendige zeskantschroef, een uitwendige zeskantschroef of een uitwendige zeskantbout.

2. Oppervlaktebehandeling
Bij de productie van bouten is oppervlaktebehandeling een onmisbare stap. Het zorgt ervoor dat het oppervlak van de bout aan bepaalde eisen voldoet en verbetert de corrosiebestendigheid, sterkte en esthetiek.
Er bestaan ​​veel verschillende oppervlaktebehandelingsmethoden voor bouten; de meest voorkomende zijn de volgende:
Verzinken: De bouten worden ondergedompeld in een zinkoplossing, waardoor het zink laagje voor laagje door een elektrochemische reactie op het oppervlak van de bouten wordt aangebracht. Hierdoor worden ze roestvrij en corrosiebestendig.
Thermisch verzinken: Nadat de bouten zijn vervaardigd, worden ze ondergedompeld in vloeibaar zink. Door een chemische reactie vormt zich een zinklaag op het oppervlak, die roestwerende, corrosiebestendige en andere eigenschappen verkrijgt.
Zwartingsbehandeling: Door een chemische reactie wordt een zwarte metaaloxidefilm op het oppervlak van de bout gevormd om de corrosiebestendigheid te verbeteren.
Fosfateringsbehandeling: Dompel de bout onder in een fosfateringsoplossing om een ​​fosfateringslaag op het oppervlak te vormen en zo de corrosiebestendigheid te verbeteren.
Verhardingsbehandeling: Door middel van warmtebehandeling of oppervlaktebespuiting wordt een coatinglaag met een hogere hardheid op het oppervlak van de bout aangebracht om de sterkte en slijtvastheid te verbeteren.
Bovenstaande zijn gangbare methoden voor de oppervlaktebehandeling van bouten. Verschillende behandelingsmethoden corresponderen met verschillende toepassingsscenario's en eisen. Bij het uitvoeren van een oppervlaktebehandeling van bouten moet dit gebeuren volgens de geldende normen en specificaties om te garanderen dat de behandelde bouten aan de relevante prestatie-eisen voldoen.

3. Prestatieniveau
Het prestatielabel van de externe zeskantbout bestaat uit twee delen getallen, die respectievelijk de nominale treksterkte en de vloeigrens van het boutmateriaal aangeven.
Een bout met prestatieniveau 4.6 betekent bijvoorbeeld:
a. De nominale treksterkte van het boutmateriaal bedraagt ​​400 MPa;
b. De vloeigrens-sterkteverhouding van het boutmateriaal is 0,6;
c. De nominale vloeigrens van het boutmateriaal bereikt een niveau van 400 × 0,6 = 240 MPa.
Hoogwaardige bouten met prestatieniveau 10.9 kunnen na warmtebehandeling het volgende bereiken:
a. De nominale treksterkte van het boutmateriaal bedraagt ​​1000 MPa;
b. De nominale vloeigrens van het boutmateriaal bedraagt ​​1000 × 0,9 = 900 MPa.

4. Het verschil tussen gewone zeskantbouten voor buitengebruik en zeskantbouten voor buitengebruik met hoge sterkte
Gewone zeskantbouten kunnen hergebruikt worden, maar bouten met een hoge sterkte niet.
Bouten met hoge sterkte worden over het algemeen gemaakt van hoogwaardig staal nr. 45 (8.8s), 20MmTiB (10.9S) en zijn voorgespannen bouten. Bij wrijvingsbouten moet een momentsleutel worden gebruikt om de voorgeschreven voorspanning aan te brengen, en bij drukbouten moet de Torx-kop worden losgedraaid. Gewone bouten zijn over het algemeen gemaakt van gewoon staal (Q235) en hoeven alleen maar te worden vastgedraaid.
Gewone bouten zijn over het algemeen van sterkteklasse 4.4, 4.8, 5.6 en 8.8. Bouten van hoge sterkte zijn over het algemeen van sterkteklasse 8.8 en 10.9, waarbij sterkteklasse 10.9 het meest voorkomt.
De schroefgaten van gewone bouten zijn niet per se groter dan die van bouten met hoge sterkte. Sterker nog, de schroefgaten van gewone bouten zijn relatief klein.